آخرین مطالب
امکانات وب
چند سوال
موانع همدلی کردن چیست؟
برای اینکه بتوانیم با فرزند خود همدلی کنیم چه نکاتی را باید رعایت کنیم؟
برای همدلی کردن با فرزندان چگونه باید رفتار و واکنش نشان داد؟
چرا برای همدلی کردن با فرزندان توجه به احساسات آنان ضروری است؟
مقدمه
محترم شمردن کودک و نوجوان، احترام به حقوق و شخصیت او،پذیرش او ، عشق ورزیدن و توجه به نیازهای اواز مهم ترین اصول فرزند پروری است.کودک و نوجوان را باید همانطور که هست پذیرفت. فرزند شما باید بداند چه درس خوان باشد و چه نباشد،چه زیبا و چه زشت،چه دختر و چه پسر، نزد والدین پذیرفته شده و مورد احترام است.
یکی از راههایی که به پدرو مادر در برقراری رابطه مطلوب و موثر با فرزندان کمک بسیار می کند و توانایی فرزند پروری آنان را برای پذیرش و درک فرزندان افزایش می دهد،مهارت همدلی کردن است.
موانع همدلی کردن با فرزندان
- برچسب زدن
-قضاوت و پیش داوری کردن
-انتقاد کردن
-سرزنش کردن
-بازجویی و بازپرسی کردن
-به رخ کشیدن و مقایسه کردن
-موعظه و نصیحت بسیار
-منت گذاشتن
-دستور دادن
-بحث و جدل کردن
-تهدید کردن
-مسایل فرزند را خیلی بزرگ قلمداد کردن
-مسایل فرزند را خیلی کوچک و کم اهمیت شمردن و در واقع نادیده گرفتن
چند توصیه مهم به والدین برای همدلی کردن
- هنگام همدلی با فرزندتان فعالانه به سخنان او گوش دهید.
- هنگام همدلی کردن با فرزندتان، قبل از هر کاری سعی کنید خودتان را به جای او قرار دهید و از زاویه ی نگاه اوبه مسایل بنگرید.
-از خودتان بپرسید که اگر من به جای فرزندم بودم و در شرایط او قرار داشتم ،چه احساسی داشتم؟
-هنگام همدلی با فرزندتان ، احساسات خودتان را بیان کنید.
-خودآگاهی و خودشناسی بیشتری داشته باشید.وقتی شما ویژگی های خود را شناختید،آن ها را پذیرفتید و به عنوان یک انسان ارزشمند به خودتان احترام گذاشتید،آنگاه می توانید فرزندتان را نیز با همان وضعیتی که هستند،با تمام ویژگی ها ضعف ها و توانمندی هایشان بپذیرید.
- در زمان همدلی به حالت چهره و حرکات فرزندتان توجه کنید.به یاد داشته باشید برقراری ارتباط چشمی با فرزندان عاملی مهم و موثر در همدلی کردن با و محسوب می شود.
- با درک احساسات فرزندتان به او نشان دهید که برایش اهمیت و ارزش و احترام قایلید.برای مثال بگویید: پسر یا دختر عزیزم من می فهمم که این اتفاق چقدر برای تو سخت است و تو را درک می کنم.
-به تفاوت های فردی فرزندان احترام بگذارید و با پذیرش این تفاوت های فردی در مقابل این وسوسه که میخواهم فرزندم را دقیقا وعینا به شکل دلخواه خودم تغییر دهم مقاومت کنید.
- این باور را درون خود تقویت کنید که فرزندان ما قرار نیست دقیقا عین ما باشند.
-فرزندتان را بدون قید و شرط بپذیرید و دوست داشته باشید.
-سعی کنید هنگام همدلی راه حل ارایه ندهید،چون فرزندتان دلش می خواهد فقط ناراحتی خودش را با کسی در میان بگذارد و درک شود.
- هنگام همدلی دلسوزی یا ترحم نکنید. برای مثال: وای بیچاره! تو چقدر مصیبت کشیده ای.
-مساله ای که برای فرزندتان ایجاد شده است کوچک و بی ارزش به شمار نیاورید.برای مثال: ای بابا خجالت بکش این که مشکلی نیست،مثل بچه ها زانوی غم بغل گرفته ای،پس اگر جای من بودی چه می کردی؟
-مساله ای که برای فرزندتان ایجاد شده بیش از حد بزرگ و حل نشدنی جلوه ندهید.
-او را مقصر ندانیدو سرزنش و پیش داوری نکنید.
- هنگام همدلی با فرزندتان از مقایسه کردن او پرهیز کنید.
سخن پایانی
وقتی با کودک در مقام همدلی، پذیرش و احترام به او حرف می زنیم و محبت می کنیم،او احساس ارزشمند بودن و مورد توجه واقع شدن می کند.اگر بین فرزندان و والدین همدلی حاکم باشد، فرزندان از والدین بهتر اطاعت می کنند.نخستین کسانی که باید درس همدلی را به فرزند بیاموزند پدر و مادرند . تا خود آنان ایت درس را در عمل و رفتار و کردار خویش به فرزندان نیاموزند و در غم ها و شادی ها با آنان همدلی نکنند، نباید انتظار آن را داشته باشند که به هنگام دشواری ها و رنج ها و یا حتی در زمان خوشی ها فرزندانشان با آنان همدلی کنند.
برگرفته از ماهنمامه آموزشی تربیتی پیوند
دکتر احمد به پژوه - استاد روان شناسی دانشگاه تهران
حامد مغربی سینکی - کارشناسی ارشد روان شناسی
-
-
کلاس اول 2...ما را در سایت کلاس اول 2 دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 19